ปิดเทอมไม่มีอะไรทำ
เลยมาลองนั่งแต่งนิยายดู
แนวเรื่อง... เอ่อ... ลึกลับ สืบสวน เลิฟคอมเมดี้ โกธิค คงประมาณนี้ล่ะมั้ง -3-
แต่งเป็นเรื่องแรก ไม่ค่อยมีประสบการณ์ด้านนี้สักเท่าไร
เลยไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดี สนุกหรือเปล่าก็ไม่รู้
รบกวนใครก็ตามที่เข้ามาอ่านฝากเม้นขอคำวิจารณ์ไว้ด้วยนะ Please !!
เอาล่ะเริ่มกันเลย
ชื่อเรื่อง : Nightfall's Rosette
บทนำ Prologue
“...........”
“………………”
ท่ามกลางความมืดมิดไร้ซึ่งแสงสว่างใดๆ มีเพียงความเงียบสถิตอยู่ในความมืดนั้น
“ที่นี่... คือที่ไหน ฉันอยู่ที่ไหนกัน” เสียงหนึ่ง เป็นเสียงผู้หญิงซึ่งดังขึ้นทำลายความเงียบโดยรอบ เด็กสาวถามออกไปท่ามกลางความมืดนั้น
“มีใครอยู่บ้างไหม ?” แต่ดูเหมือนว่าไร้การตอบสนองใดๆ ไม่มีเสียงใดมอบคำตอบให้แด่เด็กสาว ไม่มีแม้เสียงลม เสียงสะท้อน ไม่มี ไม่มีเลย....
จิตใจของเด็กสาวเริ่มที่จะหวั่นสะพรึง และหวาดกลัว เธอกุมมือทั้งสองข้างยกขึ้นมาอยู่ในระดับอกซึ่งมือนั้น เปียกซุ่มไปด้วยเหงื่อ ขณะนี้เธอเริ่มรู้สึกถึงอุณหภูมิโดยรอบเริ่มสูงขึ้น มวลอากาศเริ่มเบาบางลง และ บางอย่างเข้าปะทะกับหน้าของเธอเบาๆ ซึ่งเธอก็รู้ได้เองว่าเป็นฝุ่นละอองเล็กๆ ในบรรยากาศที่อบอวลไป ด้วยกลิ่นอับคล้ายขี้เถ้า
“เกิดอะไรขึ้นนะ” เด็กสาวคำนึงในใจด้วยความกังวลที่เพิ่มขึ้นเรื่อยอย่างต่อเนื่องเป็นทวีคูณ เธอหันมองไปในความมืดรอบๆตัวเธอ แล้วเธอก็ได้เห็นสิ่งนึ่งลางๆ ในความมืด เด็กสาวจดจ้องสิ่งที่เห็น ข้างหน้าของเธอพยายามมองให้ออกว่า สิ่งนั้น คืออะไรกันแน่ มันมีลักษณะเป็นแผ่นบางๆ มีสีส้มความ กว้างประมาณฝ่ามือรูปทรงแบบพีระมิดที่หงิกงอไปมา มันเคลื่อนไหวเหมือนงูที่กำลังเลื้อยในทิศทางเป็น แนวดิ่ง เธอค่อยๆเอื้อมมือออกไปช้าๆ อย่างระมัดระวัง ทุกระยะที่เข้าใกล้ยิ่งสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น ตามระยะทาง แต่ยังไม่ทันได้สัมผัสกับสิ่งนั้น เด็กสาวได้เกิดอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรง เธอกรีดร้องด้วย ความเจ็บปวด ร่างกายทรุดลงลำตัวงองุ้ม แขนทั้งสองข้างกุมศีรษะที่มุ่งสู่เบื้องล่างแทนตำแหน่งที่ยืนอยู่เมื่อ สักครู่
เธออยู่ในท่านั้นสักพักหนึ่งก็เริ่มสังเกตว่าหูเธอจับเสียงบางอย่างได้ เสียงนั้นดัง “เปรี้ยะๆ” ตามมา ด้วยเสียง “ ครืน… โครม !!” เด็กสาวสะดุ้งดีดตัวเองขึ้นยืนและมีอาการโซเซตามมาด้วย “ตุบ” หัวใจเต้นแรงขึ้นไม่เป็นจังหวะ มือทั้งสองข้างกุมที่หน้าอกด้านซ้าย ดวงตาเบิกโพลง หน้าตากับ ริมฝีปากซีดเซียว กับสิ่งที่เธอได้เห็น
พรึบ !! ความมืดที่ปกคลุมกลับถูกกลืนกินด้วยแสงจากเปลวเพลิงที่ลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง ใน บรรยากาศคละคุ้งไปด้วยฝุ่นควันจากเถ้าถ่านของซากปรักหักพัง เด็กสาวหน้าถอดสีตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นเธอ รู้สึกเหนอะนะ บริเวณหน้าผากไล่ลงมาจนถึงแก้มด้านซ้าย อาจจะเป็นเหงื่อ เธอคิด ณ ที่นี้อุณหภูมิสูงเกิน กว่ามนุษย์จะอยู่ได้ แถมอากาศก็ยังเบาบางเต็มไปด้วยฝุ่นควัน แขนซ้ายของเธอปาดเช็ดบริเวณหน้าที่รู้สึก เหนอะนะ... ไม่ใช่เหงื่อ แต่กลับเป็นของเหลวสีแดง เลือด ใช่แล้ว เลือดของเธอนั่นเอง ที่หลั่งรินจาก ศีรษะของเด็กสาว
ร่างกายของเธอทรุดลงสู่พื้นอีกครั้งหนึ่ง “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” เด็กสาว เอ่ยถามลอยๆออกไปด้วยน้ำ เสียงที่แผ่วเบา ซึ่งครั้งนี้ก็ไร้การตอบสนองดั่งเช่นเคย จมูกของเธอเริ่มรู้สึกถึงกลิ่นเนื้อไหม้ แขนข้างหนึ่ง ซึ่งอยู่ด้านหลังของเธอขยับไปสัมผัสกับบางสิ่ง ทำให้ต้องดึงแขนกลับมาตามสัญชาตญาณจากความร้อน เธอหันไปมองทิศทางเดียวกับแขนที่ถูกความร้อนบางอย่างเข้า ด้วยความอยากรู้ว่า สิ่งที่สัมผัสเมื่อสักครู่นี้ คืออะไร สิ่งที่เธอเห็นทำให้เธอสะดุ้งด้วยความตกใจ ริมฝีปากสั่น หัวใจเต้นแรงยิ่งขึ้น เธอพยายามที่จะคลานหนีออก มาให้ไกลจาก ร่างหนึ่งซึ่งมีเปลวเพลิงลุกท่วมทั้งร่าง ผิวหนังไหม้เกรียม สภาพยากที่จะบอกได้ว่าเป็นเพศใด
“พรึบ !! ซู่มม !!” เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำไม่ปราณีต่อสิงใด ไม่มีทีท่าว่าจะสลบลงแต่อย่าง ใด เด็กสาวล้มตัวลงตัวงอราบกับพื้นเนื้อตัวประเปื้อนไปด้วยเลือด มือปิดจมูกปิดปากพร้อมกับไอหลายครั้ง เนื่องจากสำลักควัน สติของเธอกำลังจะเลือนราง....
ครืนนนนนน !! เสา กำแพง และเพดาน ที่ถูกไฟแผดเผาอย่างบ้าคลั่งด้วยเพลิงจากนรก เริ่มเกิดรอย ร้าวทรุดตัวถล่มลงสู่ร่างของเด็กสาวที่แน่นิ่งด้วยสติที่เรือนราง อย่างรวดเร็วและรุนแรง แต่สำหรับเธอ ช่วงเวลานั้นเหมือนดั่งไหลไปอย่างช้าๆ เปรียบดั่งภาพยนตร์ที่ใช้คำสั่ง Slow ภาพ นัยน์ตาของเด็กสาวจ้องมองแผ่นหินและเสาหินถล่มและเคลื่อนที่เข้าหาเธอจากเบื้องบน เด็กสาวมองไป พลางใจก็คิด
“.....มีชีวิตอยู่”
“อยากมีชีวิตอยู่”
“ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป....”
แล้วสติของเธอ ก็ขาดหายไป....
จบบทนำ.
Prologue End.
edit @ 11 Mar 2009 08:38:33 by ~๑ DiGiNeKO LuN@๑~
edit @ 11 Mar 2009 09:00:48 by ~๑ DiGiNeKO LuN@๑~
